nanske's schoolblog 2009

Hmm, ik geloof dat je aan mijn blog altijd goed kunt zien of ik het druk heb op school of niet. Tegen de kerst en tegen de zomervakantie is het altijd piekdrukte, zo ook dit jaar. En wanneer ik niet met school bezig ben, hang ik languit op de bank, lig ik vroeg in bed, of ben ik aan het klimmen, aan het hardlopen of een feestje aan het vieren bij/met vrienden of familie. Ook niet verkeerd natuurlijk, maar van bloggen komt daardoor erg weinig de laatste tijd. Jullie moeten het doen met kruimeltjes, sorry.

tent gewonnen

Ik heb een week of wat geleden een tentje gewonnen bij de hiking site! Iedere maand hebben ze een prijsvraag, waar je weinig meer voor hoeft te doen dan een bezoekje te brengen aan de website van importeur of fabrikant en aan de hand van info die je daar vindt een meerkeuzevraag beantwoorden. Leuk om te doen, want je komt nog eens ergens (jaja, dat is ook de bedoeling natuurlijk, snap ik ook wel) en dan win je ook nog eens zo'n leuke prijs!

Ik heb al twee tenten. Een lichtgewichtkatoenen Carl Denig en een vierseizoenentent van Lowland. De eerste, de Mier, is een tweepersoonstent met honderdduizend haringen, veel leefruimte en een heerlijk binnenklimaat doordat katoen geen condensprobleem kent, kortom, een perfecte tent voor als je wat langer op een plekje staat. De tweede is de Conquest, een lichte en snel op te zetten tent, ook voor twee personen; met prima ventilatiemogelijkheden vind ik ook dit een supertentje en het is mijn eerste keus voor een klimweekend.

Nu is er een concurrent voor de Conquest bij gekomen. De AR ultralite van het Britse Mountain Equipment. Wat ik vooral leuk vind, is dat je het buitendoek apart kunt gebruiken, wanneer de weersomstandigheden of de meegenomen materialen zo zijn dat je eigenlijk alleen een tarp nodig hebt.

Ik heb hem inmiddels een keer opgezet op een veldje. Het lijkt me een prima tentje. Ik had wel wat moeite om hem strak opgespannen te krijgen, maar misschien dat ik de volgorde een beetje fout deed. De buitentent en de binnentent zitten namelijk al bij het opzetten aan elkaar vast, wat voor een beetje een andere volgorde zorgt. Ik kijk het nog een keer na.

fontainebleau

Gisteren kwam ik terug van een leuk weekend in Fontainebleau. Het weer was uitstekend, de sfeer was prima, ondanks een vervelende tegenvaller voor één van de deelnemers en de boulders waren, ja, wat de boulders in Bleau zijn; zo gevarieerd als maar mogelijk is en we hebben een aantal leuke puzzeltjes op weten te lossen (of net niet). Voor het eerst heb ik me op echte bleau'se uitklimmen durven storten en warempel, mijn vingers bleken daar zelfs wat mee te kunnen, wat me een heel trots gevoel gaf. Mijn vingertopjes waren het natuurlijk helemaal niet eens met mijn capriolen en hebben nu behoefte aan veel, heel veel dagen herstel.

baz! 2009, inschrijving geopend

Gisteren, 17 mei, was de lang aangekondigde dag dat de inschrijving voor BAZ! 2009 geopend werd. Ik heb vast een aantal meldingen gemist, maar ergens in de loop van de middag werd in grote letters aangekondigd dat het nog niet helemaal klaar was, met een uitnodigend "come back tonight" eronder.

Helaas, toen ik om tien uur keek, vlak voordat ik naar bed ging, zag ik: "Some final editing and checking everything...again!". Zou het nog gelukt zijn om de 17e in de lucht te gaan? Ik weet het niet, maar wel weet ik dat het vanmorgen helemaal in orde was, met een prachtige vernieuwde website.

Je kunt je dus ook sinds, eeh, gisteren inschrijven, maar wie zijn betaling direct on-line wil regelen (via iDEAL of credit card), moet nog even een paar dagen geduld hebben.

Ik wacht nog even, want dat iDEAL is wel ideaal.

6b's (meer uit de klimweek)

Ik had al in maart mijn doel voor deze klimweek geformuleerd: tenminste twee 6a's voorklimmen, eventueel nadat ik de route al een keer zou hebben geklommen. Ik had er niet op gerekend dat ik al op de derde dag dat doel zo'n beetje bereikt zou hebben. Ok, die 5c+ was dan wel net geen 6a, maar de manier waarop ik 'm geklommen had, gaf me veel zelfvertrouwen. Ik begon in mijn hoofd mijn doel bij te stellen: ik wilde wel op jacht naar een 6a on-sight (on-sight betekent de route in één keer klimmen, dus zonder dat je passen in een eerdere poging uitprobeert en zonder dat je in het touw gaat hangen om uit te rusten). Ik had ook mijn andere doel in mijn achterhoofd: een 6b klimmen na uitwerken, maar door het karakter van deze klimweek, met verschillende klimpartners en verschillende gebiedjes, (en ook wel een beetje door mijn eigen karakter van 'nieuw is leuk') leek dat wat moeilijker te realiseren.

Na de klimdag van gisteren, waar mijn mentale zelfvertrouwen een flinke boost had gekregen, voel ik me zelfverzekerder dan ooit. Ik kijk na het avondeten met R. en W. verlekkerd naar een klein gebiedje; een route of tien, vrijwel allemaal zessen. Dat ik likkebaardend naar zo'n gebiedje zou kunnen kijken, had ik ooit wel gedroomd, maar stiekem had ik ook een beetje gedacht dat het wel bij dromen zou blijven. Ik maak een klimafspraak met W. en houd de mogelijkheid van werken in een 6b in mijn achterhoofd.

De route naar Clue-de-Plaisans loopt via Ubrieux, waar we inklimmen, en Buis-les-Baronnies, waar we een kop koffie met een flinke pizzapunt bestellen. Als we bij het klimgebiedje komen, blijkt het een idyllisch plekje, bij een kleine kloof. We leggen de touwen uit en W. start in een 6b, leuk, dan kan ik die mooi in toprope doen en wie weet! Het is een echte plaatroute, W. klimt hem prachtig en ik met één blok, omdat ik het even gehad heb met "Blijf ik wel staan als ik deze beweging maak? Hee, ik blijf staan!".

Ik ben zo blij dat ik heelhuids boven ben, dat ik er niet over peins om hem voor te klimmen! Geen probleem, we gaan gewoon verder. Nadat W. een zware 6c+ geprobeerd heeft, kiezen we voor de route ernaast, twee lengtes, 6a en 6b. De 6a lengte is voor mij, de 6b voor W. Ik vind mijn lengte doodeng terwijl ik bezig ben. Als ik de tweede haak heb bereikt kan ik het niet laten: ik ga in het touw hangen. Blijkbaar is de wil om een 6a te on-sighten nog niet helemaal gerijpt. Daarna blijf ik het eng vinden, maar de verleiding van een blok weet ik nu te weerstaan. Vreemd dat ik dat nog niet kon bij die eerste blok.

Ik laat W. nakomen en hij klimt de 6b voor. Een pittige plaatroute, met heel delicate stappen. Ik kom na, maar zit mezelf tussen de oren alweer vreselijk in de weg; ik moet mezelf bij bijna iedere pas over een drempeltje heen helpen en dat kost zoveel mentale energie! Bij de crux gebruik ik het setje om verder te komen en een blok is er ook geweest. Toch kom ik met een glunderend gezicht boven, want al die andere passen heb ik toch maar mooi gedaan en het is een prachtige route, met een mooie standplaats bovenin. Hier komen relatief weinig klimmers; de route is nog maagdelijk ruw (en dat is maar goed ook...), zowel W. als ik trokken een stuk uit de rots en er ketste zeker zeven keer een steen naar beneden.

We seilen voorzichtig ab, om de klimmers onder ons niet nog meer te bekogelen en ik kom uiterst voldaan weer op de grond aan. Mentaal valt er weliswaar nog een hoop winnen, maar ik kan zo'n 6b toch maar gewoon aan!

© van de foto's: Pascal, Walter