Posts tonen met het label skiën. Alle posts tonen
Posts tonen met het label skiën. Alle posts tonen

maandag 21 mei 2012

februari tot april...

"Leef je nog, hoe gaat het met je, wanneer kom je terug, wat ga je hierna doen?" Ik had het al aan de regelmatig vragen per email, sms en telefoon kunnen weten: ik blog veel te weinig! Ik had het ook zo naar mijn zin in Morzine, het kwam er gewoon niet van om er af en toe even rustig voor te gaan zitten. Ik heb wel heel veel op facebook gepost tussendoor, dat gaat sneller en ik leg me sneller neer bij niet al te goed lopende zinnen, maar ik vergat dan dat het handig is om af en toe een compilatie ook nog hier te plaatsen. Excuses dus bij deze!

Eind april ben ik uit Morzine vertrokken en via Nederland en een leuke klimweek in Zuid-Frankrijk vorige week in de Ecrins neergestreken. Daarover binnenkort meer, nu eerst maar eens wat flarden uit de maanden die ik niet geblogd heb. Skiën, skiën, skiën...Van facebook dus.

Februari:

16 februari:
Gespeeld in de poeder, en maar vier keer onderuit gegaan in een bochtje (en laten we zeggen 34 keer maar net overeind gebleven, haha!), vast komen te zitten in een net iets te lastig stuk voor mijn kunnen (bomen, oversneeuwde beekgeul), op kunnen lossen met 1 keer omhoog klimmen en daarna toch nog twee keer vallen in die greppel en ook twee keer opnieuw een verloren ski onderbinden, wat beslist geen handige actie is als de sneeuw tot je knieën komt. Heel veel gelachen en vooral het gevoel gekregen dat het iets is wat ik durf en kan, vooral de bocht linksom en op mijn rechterbeen, trouwens.

26 februari:
Toen ik hier half december aankwam, werd het al gezegd: het seizoen gaat sneller dan je denkt. Ik geloofde er niets van, vier maanden, dat is echt niet zomaar voorbij. Maar nu is het al bijna maart en ik heb het gevoel dat ik nog maar net begonnen ben... De sneeuwcondities waren gisteren ondanks de hoge temperatuur weer eens super, wat is het leven hier toch slecht.

Maart:

11 maart:
Prachtig lenteweer hier, terwijl ook de sneeuw nog steeds in de tuin (en op de pistes) ligt. Mooi om te zien hoe de ene hoek al helemaal sneeuwvrij is, terwijl de sneeuw in de andere nog eindeloos (en dik) blijft liggen. Waar de sneeuw weg is, zetten we dus de tuinbank neer: daar is de meeste zon! Maar nu eerst paprika roosteren voor het voorgerecht en het chalet schoonmaken.

19 maart:
Verse sneeuw in Morzine en een paar dagen vrij. En wat voor sneeuw! We vonden een paar mooie 'blauwe' hellingen met centimeters vers, we oefenden bochtjes en: ik viel niet! Sterker nog, ik had een van mijn beste dagen tot nu toe (de sneeuw hielp daar absoluut bij) en had voor het eerst het gevoel dat mijn ski's gewoon een deel van mij waren, zo makkelijk ging alles.

Toen alle verse sneeuw langs de pistes wel zo'n beetje gespoord was, gingen we naar de plek waar ik de laatste dagen naast de piste mijn buckelvaardigheden had geoefend. En ook daar ging het supergoed: ik ging voor het eerst achter elkaar naar beneden zonder 'paniek'stops tussendoor en tja, en dan zie je even later, onderweg naar de lunchstop, onder de lift die ene zwarte piste liggen die je tot nu toe nog niet had gedaan, omdat het bovenste stuk al weken 1 grote ijsplaat was. Met eveneens een prachtige laag verse sneeuw en buckels die er niet al te intimiderend uitzagen.

Mijn skimaatjes hadden meer trek in lunch, dus we spraken af in het restaurant en ik hopte over de rand. Absoluut de beste beslissing van de dag, want wat ging het lekker en wat kwam ik trots beneden. Een onbekende zwarte buckelpiste, en echt skiënd gedaan, niet in stukjes gehakt 'net gered'! Bovenlichaam stil proberen te houden, mijn knieën de terreinoneffenheden lekker zelf laten uitzoeken en het lukte me om de meeste bochtjes netjes af te maken voor de volgende buckel gerond moest worden. Woeh!!!!

22 maart
Ik heb gisteren 'hobbelige-piste-les' gehad, (die les was een spotgoedkope seizoenswerkers-aanbieding van een van de skischolen hier), 
Le Stade (de piste achter het chalet) ziet er akelig buckelig en los uit, niet makkelijk skiën, te oordelen naar hoe het merendeel van de skiers naar beneden komt en ik zou het bijna even gaan proberen. Maar er is nog wat huishouden te doen, morgen weer gasten, en daarna eten bij mijn collega's van het andere chalet van Skichalets.nl.

April:

11 april:
Het is bijna niet te geloven, maar nadat we gisteren wéér een heerlijke skidag hadden (het gaat maar niet vervelen...), hebben we vandaag: een laag verse sneeuw! Er moet nog even gewerkt worden in het chalet, maar tegen de middag schijnt er misschien een zonnetje en ga ik hoe dan ook naar boven!

17 april (na nog een paar dagen sneeuwval):
Ik kan het, poederskiën! Ik was een dagje op stap met Antoine en Leontine. Ik kreeg 1 aanwijzing van instructeur Antoine na de eerste onvermijdelijke valpartij door een gemiste bocht en ik had het grapje door. Er kan absoluut nog heel wat bijgeschaafd worden, maar ik máák die bochten, wanneer ik ze wil en gecontroleerd. Meestal dan toch. Nu wel ver-schrik-ke-lijk moe! (Ook al waren het uiteindelijk maar vier afdalingen off-piste, of zal ik die laatste, door de poor-man's-powder naar het dal, ook meerekenen?)

20 april:
Laatste dag in Morzine. Het is een regenachtige ochtend en het dorp is uitgestorven, net als toen ik hier aankwam in december. Verschil 1: dertig meter hoger op de helling begint de sneeuw. Verschil 2: ik voel me een stuk meer thuis in het dorp dan vier maanden geleden! Hopelijk klaart het vanmiddag op, dan gaan we nog even de verse sneeuw op de pistes opzoeken (en misschien duik ik er nog even naast ook), mooi afscheid.

zaterdag 11 februari 2012

alleen zetels

Mijn gasten van afgelopen twee weken zijn een uurtje geleden vertrokken en de nieuwe gasten arriveren pas na zessen, dus de wisseldag-hectiek is te overzien vandaag. Deze gasten waren er twee weken, en ze hadden niet speciaal voor het catered skichalet-concept geboekt, maar voor het chalet, en de catering kwam er handig bij, als het ware. Dat bleek toch niet zo handig te zijn voor ze, omdat ze eigenlijk wel gesteld waren op hun vrijheid. Ze hebben daardoor heel weinig van mijn diensten gebruik gemaakt. Dat was wel even een omschakeling, van gastvrouw zijn naar iemand die af en toe in het chalet komt om wat eten klaar te maken of schoon te maken. Ik vind het eerste leuker, weet ik nu.

Afgelopen week zijn ze drie keer extra uit eten geweest (ik zou bijna denken dat mijn maaltijden niet voldeden, maar volgens wat ze gecommuniceerd hebben, was dat niet het probleem) en ik heb daarom zowel woensdag als donderdag de hele dag kunnen skiën. Ik heb van die gelegenheid dankbaar gebruik gemaakt om naar Avoriaz en verder te gaan, want aan die kant van Morzine heb je toegang tot het hele gebied van Les Portes du Soleil en kun je prachtige lange tochten maken. Niet zo handig als ik pas om elf uur bij het chalet weg kan en even na half vier weer beneden moet zijn, omdat de heen- en terugreis van het chalet naar Avoriaz toch beide ruim drie kwartier neemt over inmiddels bekende pistes en liften en ik dan dus anderhalf uur van de paar uur die ik heb aan het forensen ben. Maar voor een hele dag is het heerlijk en bovendien was deze week één van de X-Snow-weken, van X-Adventure, in Les Crosets, een uurtje cabinelift, stoeltjesliften en pistes hiervandaan.

Ik had geen telefoonnummers, dus ik moest op de bonnefooi die kant op en wonder boven wonder trof ik inderdaad op donderdag een groep bekenden van X-Adventure aan. 's Middags heb ik met Tim, Maarten en Bram, boarders alle drie, van Les Crosets naar Morgins en terug geskied. "We pakken geen slepers, alleen zetels" (ja, dat laatste is Vlaams voor stoeltjes). Maar ja, er zat dus toch een sleeplift in tijdens de terugtocht en ik kreeg tot twee keer toe gedemonstreerd waarom boarders geen slepers nemen! De eerste keer kwam Bram, de boarder in kwestie, zo hardhandig met een liftpilon in aanraking, dat ik ben uitgestapt om te checken of alles in orde was (ik zat vlak achter hem). Dat was het, min of meer. Naar beneden geskied voor de tweede poging, die ook mislukte, maar ik zat weer achter hem en kon hem dit keer oppikken op de andere helft van mijn ankertje. Nee, sleepliften zijn niet ontworpen voor boarders, dat is duidelijk.

Diezelfde dag zorgde Tim ervoor dat ik ook mijn eerste zwarte piste deed. Ik zag hem aan voor een blauwe, dus ging veel te hard (en onderuit), maar daarmee heb ik nu ook ervaring op zwart... Dit schreef ik die avond op facebook:

En toen schopte iemand me dus de zwarte piste af. Een hele korte maar. Ik dacht nog: best steil voor een blauwe, en maakte geheel argeloos flink snelheid. Er kwam namelijk een kort heuvel-op-stukje. Helaas, anticiperen met die snelheid is een kunst: het werd dus een kleine lancering die ik niet onder controle kreeg. Mijn eerste zwarte werd beloond met een glij-duikeling; beide ski's kwijt, slechts 4 meter hoger dit keer. Maar ik durf nu wel! Sowieso is op stap met drie snowboarders van 25 een leuke manier om van snelheidsangst af te komen...

Maar of er de komende weken zoveel van skiën gaat komen, weet ik niet. Het gaat in ieder geval wel druk worden in Morzine. De drie Franse vakantie-regio's hebben de komende drie weken na elkaar hun vakantieweek (Vacances d'Hiver). De Engelse voorjaarsvakantie aankomende week (Half Term) en daarna de twee Nederlandse voorjaarsvakantie-regio's vallen precies daarmee samen. De komende week dus Engelse gasten met tieners, daarna Nederlandse gasten met kinderen. Misschien moet ik me maar eens gaan bekwamen in de zwarte pistes van het gebied boven het chalet, in de paar uur die ik heb...

donderdag 26 januari 2012

en nog maar wat statusupdates van facebook

Voor hen zonder facebook, dit was gisteren:

Een dag lang skiën, een tocht gemaakt langs vier verschillende ski-resorts in de Portes du Soleil vandaag; ik was wel vrij kapot op de laatste drie pistes terug naar Avoriaz... "We doen het rustig aan vandaag", zei de skileraar nog, en een half uur later dook hij voor de eerste keer keer off-piste, door tientallen centimeters verse sneeuw! Dat herhaalde zich een keer of vier. Ik ging bij praktisch iedere bocht rechtsom fantastisch onderuit, maar had vreselijk veel plezier (en vreselijk veel sneeuw onder mijn jas, hoera voor de sneeuwvanger!). Ook nog maar een paar lessen poeder-skiën boeken dan?

Vandaag een heerlijk dag vol zon gehad, met weer fantastische sneeuwcondities op de meeste pistes en massa's prachtige afdalingen en het ging wéér soepeler dan de voorgaande dagen. Morgen de laatste lesdag. Skileraar Pascal heeft ons met zwarte pistes gedreigd... Ik doe mijn mantra vanavond voor het slapen gaan (schattig Frans accent er zelf bij denken): "Keep your hands forward! Stroke the dog!"

(en nee, die laatste kan ik niet uitleggen, maar het is een houding-handigheidje).

maandag 23 januari 2012

weekje vrij

Misschien moet ik het blog maar even hernoemen in nanskes skilog... Ik heb namelijk een weekje geen gasten in het chalet en ik ben dus in de gelegenheid om een paar dagen skilessen te nemen. Eigenlijk had ik graag snowboardlessen willen nemen, maar toen ik gisteren bij mijn skischool ging vragen wat er mogelijk was, bleek er net deze week geen beginnerscursus te zijn. Er was wel een ski-klas op het niveau waar ik afgelopen woensdag in had meegedraaid. Tja.

Als ik nu skilessen nam, wist ik niet zeker of ik later in het seizoen nog eens geld zou willen uitgeven aan een snowboardcursus. En ik weet ook, dat als ik dit seizoen niet ga snowboarden, dat ik het dan waarschijnlijk nooit meer ga doen. Maar aan de andere kant, wilde ik ook graag bezig gehouden worden deze week. Ik zit hier zonder maatje, dus ik zou anders de hele week alleen op pad moeten. En hoewel ik mezelf in de afgelopen dagen goed had kunnen redden op de blauwe pistes, voelde ik me absoluut nog niet zeker genoeg om zelfstandig de rode af te gaan, omdat ik soms problemen had met mijn balans op de steilere of verijsde stukjes blauw.

Dus eigenlijk was de keuze snel gemaakt. Het leek me ook geen slecht idee vanwege het leggen van wat contacten, zodat ik misschien in de middag met wat anderen zou kunnen optrekken. En na vandaag ben ik enorm blij dat ik dit gedaan heb!

Allereerst verhuisde ik al na de eerste warming-up afdaling naar een nog wat meer gevorderde groep, wat natuurlijk een enorme opsteker voor het zelfvertrouwen was. Dit was de groep van de rode pistes, dus ik heb de hele ochtend rode pistes gedaan, na twee blauwe afdalingen stikvol met precies de juiste balansoefeningen en -aanwijzingen die ik nodig had. Later op de ochtend kon ik met gemak bochten draaien op een rode piste met mijn stokken horizontaal voor me en zelfs met mijn stokken onder mijn armen voor mijn borst geklemd, jippie!

Maar het tweede leuke was, dat ik in de groep kwam met twee mensen die ook in hun eentje zijn deze week. Ze zijn allebei wat ouder dan ik en een van hen, de Engelse Lynn, had ik al eens ontmoet in het cafeetje waar ik regelmatig kom. Ze is ook alleen naar Morzine gekomen en woont deze winter in het chalet van haar zoon. In de weken dat ze geen vrienden of familie over heeft, heeft ze dus net zoveel behoefte aan sikpartners als ik en wat een toeval dat we net allebei deze week, en bij dezelfde skischool, in dezelfde lesgroep terechtkomen. De ander, Martin (ook Engels), is de iets betere skiër van ons drieën en ook hij is voor langere tijd hier, tien weken. Zijn vriendin is net deze week even terug naar Engeland, dus ook hij dacht: kom, laat ik eens lessen nemen om niet steeds in mijn eentje te zijn deze week.

En er is ook nog een derde 'leuke'. De lesgroep is klein (vier man) en daarom heeft de instructeur voorgesteld dat we in plaats van twee ochtenden een hele dag op stap gaan in het hele gebied Portes du Soleil. Daar zeiden we allemaal volmondig 'ja' op, dus als het weer het toestaat, gaat dat woensdag gebeuren.

Na de les zijn we nog een uurtje of twee met zijn drieën doorgegaan. Doordat zowel Lynn als Martin hun zinnen op rode pistes hadden gezet, heb ik dus ook 's middags nog vrolijk allemaal rode afdalingen gedaan. Zonder problemen! Als dat zo doorgaat, ben ik benieuwd waar deze week gaat eindigen...

zaterdag 21 januari 2012

skiles

Het heeft gisteren en vannacht weer flink gesneeuwd, na een week prachtig wintersportweer. We hadden tot gisteren strakblauwe luchten, fijne temperaturen en over het algemeen heerlijke sneeuw op de pistes; de gasten van deze week hadden geluk! Behalve dan met hun laatste dagje, maar toen ze gisteren besneeuwd en nat thuiskwamen na een ochtend skiën met slecht zicht, hebben we er gewoon een leuke laatste middag van gemaakt, met Vin Chaud, appeltaart en warme choco voor de kinderen.

Ik vind het ondertussen heerlijk om 'op wintersport' te zijn en niet alles in een of twee weken te hoeven proppen! Tien dagen geleden bond ik voor het eerst weer de ski's onder, na een jaar of tien, en ik had mezelf twee uur prive-les cadeau gedaan. Van het eerste onwennige bochtje in iets wat niet eens een bocht in Pflug (eeh, chasse neige dus) mocht heten in (iets meer dan) twee uur tijd naar de oude vertrouwde parallel-bochtjes met de stokken. Zo grappig om te merken dat je lijf je hoofd gewoon minstens acht stappen vooruit is; Instructeur Patrice had allemaal trucjes om een bepaalde lichaamshouding tevoorschijn te toveren en omdat ik het jaren geleden allemaal al geleerd en geoefend had, werden er allerlei bewegingen wakker die zomaar goed gingen, zonder dat ik er over na hoefde te denken. Dat nadenken kon ik sowieso beter laten, nadenken over motoriek is niet echt een aanrader voor vlotte vooruitgang.

Afgelopen woensdag mocht ik ook nog een ochtend met een groepsles meedoen. Lily heeft daar nog een paar balans-puntjes op de i gezet en we hebben carve-turns geoefend, die waarbij je echt helemaal NIETS hoeft te doen om de bocht te maken, behalve de juiste houding aannemen. Leuk-leuk-leuk! Ik kan weer even vooruit de komende tijd.

Op de foto hiernaast kun je het dak van mijn chalet zien. Tussen mijn hoofd en de boom zijn twee chalets direct aan de piste, het chalet daarachter is het chalet waar ik mijn gasten ontvang. Ik skiede na deze foto omlaag, om de boom heen het pad af, en belandde in de achtertuin :-)

©van de foto's: Patrice van easy2ride